Verschil tussen een zelf opgestelde akte en die van de Notaris

Het verschil wordt gevormd door het feit dat de notaris de Nederlandse Staat vertegenwoordigt in de akten en verklaringen die hij ambtshalve tekent. Hij neemt de akten met cliënten door, ondertekent deze ook (als het ware namens de Staat der Nederlanden) waardoor deze akten en verklaringen onmiddellijk een sterke juridische waarde krijgen.

Niet alleen staat voor de buitenwereld vast dat het stuk op een bepaalde dag (en/of tijdstip) is getekend maar ook door wie, er is geen discussie omtrent deze feiten meer mogelijk.

Daar op deze wijze verder volstrekt duidelijk moet zijn wat de gevolgen van die akten en verklaringen voor partijen hebben, behoeft dit niet meer door de rechter te worden bepaald, hetgeen tijd en kosten scheelt als men de bepalingen, opgenomen in de akte, wil gaan uitvoeren. Bijvoorbeeld: de bank kan het huis in het openbaar gaan veilen als de schuldenaar in gebreke blijft met het betalen van rente en/of aflossingen, dit zonder een gang naar de rechter behoeven te maken.

Werking buiten Nederland (Binnen Europa)

De werking van een akte kan tegenwoordig ook de grens overgaan. Door de nieuwe Europese Regelgeving op dit punt (sedert oktober 2005) kan men via een korte procedure bij de rechter bij de daarvoor geschikte akten, bijvoorbeeld hypothecaire schulden, een zogeheten Europese Executoriale Titel (een EET) krijgen. In Nederland moet men daarbij dan de akte aan de rechter voorleggen die, na een korte toetsing, deze EET verleent waardoor men bijvoorbeeld een in Spanje levende wanbetaler rechtstreeks in Spanje kan aanspreken en desnoods daar een openbare verkoop kan organiseren, uit de verkoopopbrengst kan men dan betaalt worden. Uiteraard is op die fase weer het plaatselijke recht van toepassing, maar toch: Europa staat niet stil, ondanks het “Nee” van Nederland en Frankrijk (en vermoedelijk ook Engeland wanneer deze de kans hadden gehad om te stemmen.